دلنوشته های یک دختر طلبه - شاید آخرین بار باشد......

» امروز ،

درباره خودم

اگر از من بپرسید میگم یه دختر سید كه به تازگی طلبه حوزه علمیه مكتب الزینب(س) قم شده. اما حقیقت آنست كه خدا در قرآن فرموده:«یس و القرآن الحكیم» یكی از علما در تفسیر این آیه فرموده اند كه خدا فرموده:«ای انسان تو قرآن حكیمی! منتهی باید طریق انسانیت را پیش بگیری» حال اگر من رهرو واقعی این راه نباشم همانم كه گفتم و بس............

صــاحــبــدل ( 16 )

جستجوگر

آمار روزانه سایت

تصوِِیرتصادفی

خبرنامه

صفحات وبلاگ

لینك دوستان

شاید آخرین بار باشد......

بسم الله الرحمن الرحیم

- چقدر این لحظه‌ها تلخ و این ثانیه‌ها کند سپری می‌شوند... انگار دنیا بنای ناسازگاری دارد. با سلاح مشکلات به میدان جنگ آمده تا این مشت پوست و استخوان را میخکوب زمین سرد پاییز کند. انگار درهای امید را به روی زندگی بسته است و حتی روزنه‌ای برای تنفس عشق باقی نگذاشته است و جنود شیطان را به نگهبانی من گماشته تا لحظه‌ای از یادش غافل نباشم و کابوس‌های شبانه را، تا حتی ذره‌ای آرام نباشم.
آه خدایا! خدای جهانیان... خدای گل... خدای فرشته... خدای خورشید... خدای مهدی... خدای من...
مرا چه شده که این قدر احساس تنهایی می‌کنم و همه چیز برایم تلخ و ناگوار است؟ چه شده که جای پنجه‌های بیهودگی بر دنده‌های خرد شده رؤیاهایم نمایان است؟ چرا مهر بطلان بر سالهای سپری شده عمرم زده‌اند؟ چرا آینده جلوی چشمانم محو و ناپدید می‌شود؟ چرا روزهای نیامده شب می‌شوند و در تاریکی افکارم گم؟ چرا تنهایی و سکوت به بدرقه‌ام آمده‌اند و به استقبال پوچی می‌فرستندم؟ چرا؟ چرا؟ چرا اینهمه سؤال بی‌جواب روی تن دفترم نقش بسته‌اند؟ به کیفر کدامین گناه این قدر سرگردان و حیرانم؟ ظلم به تو؟ به بندگان تو؟ یا به خودم؟ نمی‌دانم.......
*********************************************************************
- بیش از نیمی از عمر این هم نشین، این بهترین یار تو سپری شد... تو چه کردی؟
گویند حکمت اینکه در روز پنج مرتبه به نماز می‌ایستیم این است که هر بار نماز می‌خوانیم از دفعه قبل بهتر باشد و هر نماز پله ای باشد که تو را یک درجه به بالا می‌برد؛ حال خدا سی پله به سوی سعادت گذاشته و هر روزه‌ی تو باید حکم یک پله را داشته باشد... در این مدت سپری شده چند پله به سویش نزدیکتر شدی؟
دانی که یک حکمت روزه این است که گرسنگی و تشنگی قیامت را به یاد آری؟ چند بار در این مدت زمانی که رفت یادی از آن دنیا کردی؟ چند بار سر سفره افطار که نشستی با خود اندیشیده‌ای حال که ذره‌ای از رنج و آلام روز قیامت را حس کردم این ساعات شب را مهلت الهی بپندارم و توبه کنم؟
چند بار برای عبادات نیمه شب برخاستی و به سحر متصل کردی؟ سحرهایی که به جای دعا و نیایش‌های خاص خود، تنها حکم فرصتی برای خوردن را برای تو دارد!
چند آیه قرآن خواندی؟ چقدر در معانی آیات تفکر کردی؟ چند نکته از لابه‌لای آیات فهمیدی؟ روزگی تا چه اندازه در جهت نیکو کردن خلق و خوی تو مؤثر بوده؟
و... و... و... هزاران سؤال دیگر
عبادتی که خالص نباشد یا برای خدا نباشد یا از سر تنبلی و کسالت باشد جز اسیر کردن عبد فایده‌ای ندارد؛ همان طور که نمازی که قبول نباشد فرشته ها بالا نمی برند بلکه به صورت آن نمازگزار می‌زنند. به همین خاطر چهره‌های بعضی از شما نه تنها از آثار عبادت نورانی نیست بلکه........
شرم کن... سر به پیش انداز و دستها را بالا بگیر و طلب مغفرت کن، شاید به واسطه ولی نعمتت مهدیِ فاطمه مورد عفو خدا قرار بگیری. تو زندانی اعمالت شدی و اسیر نفس سرکشت. غل و زنجیری که نفس به گردنت انداخته تو باید به گردنش می‌انداختی... حال نشستی و از تنهایی و تاریکی دم می‌زنی؟
خورشید غرور و نخوت در آسمان دلت فروزان است و تنها بدیها را روشن می‌کند، بگذار غروب کند تا ماه عشق طلوع کند و سرزمین دلت به تاریکی همان لیلة‌القدری شود که قرآن در آن نازل شد؛ شاید که در دل تو هم غوغایی شود و خدا میهمانش شود...
با تمام قدرت صدایش کن، با همان هزارو یک نامش او را بخوان شاید پاسخی شنیدی
از زیر آیه های قران ندای یا الله یا محمد یا علی سر ده و دستهایت را دراز کن شاید گرفتندشان و بالایت بردند.......
شاید از پس اشکهایت نور رحمت الهی را ببینی .....
استغفار کن شاید این آخرین ماه رمضان عمرت باشد شاید.........

تو را به رب‌العالمین قسم دعایم کن، دعایم کن شاید که مقبول درگهش افتد شاید....

به قلم: صــاحــبــدل در تاریخ: دوشنبه 9 مهر 1386ساعت: 12:10 ب.ظ

موضوع مطلب ( عمومی , ) نظرات دوستان :: ::

آخرین مطالب ارسالی

@ @